Reis naar Ierland – Deel 2: Spiralen, Stenen en de Magie van Tara

Het was na het zien van het Newgrange Monument in een documentaire dat ik wist dat dit een bouwwerk was dat ik in het echt wilde zien. Het werd de reden om een reis naar de Boyne Valley in Ierland te boeken. Zoals ik eerder schreef in deel 1, werd onze reis een jaar uitgesteld door de pandemie. In mei 2022 reisden we alsnog af om de omgeving te verkennen en natuurlijk ook om af en toe een pub in te duiken.

Wat ik toen nog niet wist, was dat deze reis iets in mij in beweging zou zetten dat mijn leven zou veranderen. Het was alsof de stenen, symbolen en mythen iets wakker maakten dat al die tijd lag te slapen. Sindsdien ontwikkelde ik een fascinatie voor kristallen, mineralen en geometrische vormen. Mijn huis staat nu vol met kristallen, elk met een eigen betekenis en ik kan me eigenlijk niet meer voorstellen hoe mijn leven eruitzag zonder hen.

Boyne Valley

Tijdens mijn voorbereiding ontdekte ik dat er in de Boyne Valley, naast de rivier de Boyne, nog veel meer neolithische monumenten lagen. Newgrange is daarvan de bekendste en meest gerenoveerde. Hoe meer ik me erin verdiepte, hoe duidelijker het werd dat ik keuzes moest maken. Daarom nam ik contact op met Anthony Murphy, oprichter van mythicalireland.com, een prachtige website vol achtergrondverhalen, archeologie, astrologie en de kracht van Sidhe-energie.

De monumenten bestaan vaak uit ronde heuvels (“mounds”), met daaronder of binnenin stenen kamers, smalle doorgangen en geometrische gravures. Elk monument heeft zijn eigen uitstraling en patroon, maar vooral spiralen, cirkels en zon- of sterrenvormen keren telkens terug. In de droge zomers worden met behulp van drones nog steeds nieuwe patronen ontdekt in het landschap.

Sommige heuvels zijn met aarde en gras bedekt, waaronder grote stenenconstructies verborgen liggen. Bij andere liggen de stenen open in zicht. Vaak hebben ze een entree die doet denken aan Stonehenge: twee pilaren met een ‘dakje’, gevolgd door een smalle, lange gang naar een ronde binnenruimte. De gerenoveerde monumenten zijn vaak omringd door grote stenen aan de buitenkant, waarvan veel zijn gegraveerd met geometrische tekens en symbolen. Hoewel elk monument zijn eigen stijl en sfeer heeft, zie je bepaalde patronen vaak terugkomen, met name spiralen, cirkels, zigzaglijnen en zon- of stervormen. 

Hieronder beschrijf ik kort de monumenten die wij bezochten en mijn persoonlijke ervaring op elke plek, met links naar Anthony’s website voor wie verder wil lezen.

Hill of Tara

De eerste plek die we bezochten was de Hill of Tara, een bijzondere plek met prachtige uitzichten. Het voelt meer als een hoge, redelijk kale vlakte dan een echte berg of heuvel. Op deze heuvel bevinden zich tientallen monumenten en aarden structuren uit verschillende tijden. Rond de kerk en aan de rand van het terrein vind je ook een aantal fascinerende, oude bomen.

Van bovenaf zie je duidelijk meerdere cirkelvormige structuren. Als je er rondloopt, heb je dat minder in de gaten: het lijkt eerder op een open veld met greppels en lichte verhogingen. Wat eruit springt is de oudste ‘Mound of the Hostages’, op de foto hieronder te zien als het kleine heuveltje in een witte stofwolk. Tijdens ons eerste bezoek was er net een tractor bezig kalk over het terrein te verstuiven. Het had iets spookachtigs, en met de wind en het vocht zaten we binnen de kortste keren zelf ook onder het witte stof. We besloten later met beter weer terug te komen. De foto's hieronder zijn van beide momenten.

Het voordeel was dat we hierdoor de giftshop ontdekten – vol met typisch Ierse spullen. Ik viel voor een t-shirt en omslagdoek met het neolithisch triskelion-symbool. Omdat ik die dag jarig was, werd dit mijn verjaardagscadeau van Willem. Ik wist toen nog niet dat deze vorm was afgeleid van de steen bij de ingang van het Newgrange-monument, die ik later zou schilderen (zie deel 4 van dit blog). Wat Ierland me al op dag één gaf, was een fascinatie voor de spiraalvorm – en dan met name het triskelion: een symbool met drie spiralen en een diepe betekenis.

De Hill of Tara (Iers: Temair) was ooit het ceremoniële hart van Ierland. Volgens oude bronnen regeerden hier maar liefst 142 koningen, verspreid over prehistorische en historische tijden. In de Ierse mythologie werd het gezien als een heilige plek van de goden en als poort naar de Andere Wereld.

Op het hoogste punt staat de beroemde Lia Fáil, bekend als de ‘Stone of Destiny’. Volgens de overlevering werd deze heilige steen naar Tara gebracht door de Tuatha Dé Danann, een goddelijk volk. De steen zou brullen als de rechtmatige koning hem aanraakte. Ik heb hem aangeraakt en hoorde niets, maar wie weet was het deze steen die mijn fascinatie voor spiralen en kristallen in gang zette.

Coming up next...

In het volgende blogbericht neem ik je mee op onze privétour met Anthony Murphy langs verborgen monumenten zoals Fourknocks en Dowth, en uiteindelijk naar het beroemde Newgrange: het monument dat mijn aandacht als eerste trok.

Deze blog is onderdeel van een vierdelige serie over mijn reis naar Ierland. Deel 1 kun je hier teruglezen, deel 3 vind je hier en alles over de tekeningen die ik er maakte lees je in deel 4.