Als het klopt dan klopt het, zo niet dan stopt het.

In de vorige blog vertelde ik over de handfasting die Willem en ik hebben gedaan in het Bospark MERU (bij het Maharishi centrum) in Vlodrop. En hoewel we dit heel laagdrempelig hebben aangepakt, waren er toch nog een hoop dingen voor te bereiden en te regelen voor onder andere die dag.

Zoals ongetwijfeld iedereen wel eens heeft meegemaakt bij het organiseren of regelen van iets, het maakt eigenlijk niet uit wat, heb je soms van die dingen die uitermate snel en makkelijk gaan en soms initiatieven die niet vooruit te branden zijn. Alsof alles tegenwerkt en je geen stap vooruit komt. Meestal praten wij dan over 'flow' en 'no flow', of 'het universum werkt niet mee'. Maar ergens tijdens die voorbereidende dagen viel bij Willem ineens een zin binnen die zo toepasselijk was voor wat we deden, dat hij steeds terugkwam:

"Als het klopt, dan klopt het. Zo niet, dan stopt het."

Een zin die op zichzelf al “klopt” en zo op een tegeltje aan de muur zou kunnen hangen. Ik vind het een mooie uitdrukking, want deze zin omvat eigenlijk alles: de flow, de medewerking van het universum, maar ook je eigen buikgevoel en intuïtie. Of je de goede kant op gaat of niet. Of iets nog bij je past, of juist niet.

Met deze zin in ons achterhoofd vertrokken wij naar Limburg om de handfasting uit te voeren.

Zoals beschreven in de vorige post hadden wij vooraf niets gepland en hielden we alles open voor de handfasting, zodat we mee konden bewegen met het weer en het vinden van de juiste plek. We hadden wel een aantal locaties in ons achterhoofd: het sterrendek bij het hotel of de prieeltjes in het bospark.

Het sterrendek bij het hotel is in feite een soort dakterras bij een kasteeltoren. Op het dak van deze moderne aanbouw is een grote ster op de grond gemaakt. Tijdens een eerder bezoek aan dit hotel hadden we hier, op een mooie avond in het donker, vallende sterren gezien. Vandaar onze naam: het sterrendek.

Na aankomst brak de zon door en besloten we het sterrendek te verkennen met onze hond Bodhi, om te kijken of dit de plek voor ons zou zijn. Het was leuk om weer terug te zijn en deze keer met Bodhi. Alleen bleef Bodhi midden in de ster staan ruiken aan iets dat we niet konden zien. Ik nam toevallig net een foto, hieronder te zien. Dichterbij werden we onaangenaam verrast: het was een dode specht in vrij vergane staat. 

Hoe de specht hier terecht was gekomen, was een raadsel. Maar de gedachte dat we hier in het donker zouden staan en moesten opletten om niet op een dode specht te gaan staan, zorgde ervoor dat deze plek meteen afviel. De handfastingceremonie verschoof automatisch naar de volgende dag.

De vorige blogpost beschrijft in woord en beeld waarom wij in Bospark MERU in Vlodrop wél de juiste omgeving vonden voor de handfasting, dus daar ga ik nu niet diep op in. Maar een van de dingen die deze plek zo bijzonder maakte, was het geluid van de vogels en af en toe het geklop van een specht. Zonder er veel aandacht aan te besteden, hadden we dat duidelijk gehoord.

Wat wél opviel, was wat er gebeurde in het prieeltje tijdens het uitvoeren van de handfastingceremonie. Direct nadat we allebei hadden gesproken en het even stil was, hoorden we drie keer een duidelijke klop tegen het hout van het prieeltje. We keken elkaar aan: “wat was dat?” Er was niets te zien. Tot op de dag van vandaag hebben we de oorzaak niet kunnen achterhalen.

We maakten nog de grap dat de Maharishi even liet weten een stille getuige te zijn geweest op zijn favoriete plek. Daarna stonden we er eigenlijk niet meer bij stil, tot we ’s avonds tijdens het diner de dag doornamen.

Ineens viel bij mij het kwartje.

De zin van Willem, de spechten… ze hoorden bij elkaar.

Pas toen realiseerde ik me dat de dode specht op het sterrendek letterlijk niet meer klopte, en de locatie dus ook niet. En dat de specht, door hoorbaar te kloppen, liet horen dat dit voor ons de juiste plek was.

We hadden niet alleen een mooie spreuk voor op een tegeltje, maar ook een vogel die symbool staat voor de betekenis.

Het zal voor zich spreken dat wij sinds die avond met andere ogen naar de specht kijken.