Zwitserland – Deel 1: Op zoek naar helderheid
Het was begin 2023, aan het einde van de winter en met het voorjaar in aantocht, dat ik behoefte had om mijn gedachten op een rij te zetten met pen en papier. Dat doe ik vaker. Ik keer naar binnen, maak mijn hoofd leeg en kijk wat er vanzelf naar boven komt. Met een helder bergkristal in mijn hand gaat dat vaak net iets makkelijker. Soms ontstaan er uit het niets beelden, gevoelens of gedachten. Andere keren begin ik simpelweg op te schrijven wat er in mij opkomt.
Die dag kwam er één heel sterk gevoel naar boven, vergezeld door beelden van hoge bergen, helder water en uitgestrekte meren. Het gevoel was zo duidelijk dat ik eigenlijk meteen wist:
dit voorjaar moeten we naar Zwitserland.
Ik had geen idee waar we precies naartoe zouden gaan. Ik ging op zoek naar foto's van Zwitserse bergmeren en kwam al snel uit bij Blausee, een klein bergmeer dat bekendstaat om zijn kristalheldere water. Dat werd het uitgangspunt van onze zoektocht naar een hondvriendelijk appartement voor een vakantie in mei.
Dat bleek nog niet zo eenvoudig. Veel appartementen in de Zwitserse Alpen zijn vooral ingericht voor wintersporters die overdag op pad zijn en 's avonds weer terugkomen. Wij zochten juist een plek waar we ook overdag graag zouden verblijven, met uitzicht, rust en een fijne plek om te zitten. Uiteindelijk vonden we precies wat we zochten in Innertkirchen, een klein bergdorpje dat een perfecte uitvalsbasis bleek voor een aantal van de mooiste plekken in de omgeving.
Er was alleen één probleem. Naarmate onze vertrekdatum in de tweede helft van mei dichterbij kwam, bleef het in Zwitserland ongewoon koud. Er was laat in het seizoen nog veel sneeuw gevallen, de temperaturen bleven laag en de bekendste bergpassen waren nog altijd gesloten. Als het maar niet bewolkt zou blijven!
Juist het heldere berglicht, de turquoise meren, blauwe luchten en de frisse lentekleuren hadden me zo naar Zwitserland getrokken.
Gelukkig leek het vlak voor vertrek langzaam op te klaren. Met een koffer vol kleding voor alle temperaturen vertrokken we naar Innertkirchen. De vriendelijke eigenaar van ons appartement vertelde dat het uitzonderlijk lang koud was geweest, maar dat het weer nu eindelijk zou omslaan. Misschien zou ook de Grimselpas binnenkort weer opengaan. Dat bleef nog even afwachten.
Toch waren de eerste dagen nog grijs en grauw. Lage bewolking hing tussen de bergen en de besneeuwde bergtoppen waren nergens te zien. Ik begon me af te vragen of we misschien net een week te vroeg waren gekomen. Ik hoopte met heel mijn hart van niet.
Vanaf de derde dag veranderde alles.
De zon liet zich steeds vaker zien en langzaam onthulde het landschap zich. We ontdekten al snel dat het enorm uitmaakte waar je was. In het lager gelegen Brienz brak de zon als eerste door. Het meer, dat eerst nog grijs en kleurloos oogde, veranderde ineens in een helder groenblauw meer waarin je het liefst meteen een duik zou nemen.
Ook rond Innertkirchen trok de bewolking steeds verder op. Het dorp bleek verscholen te liggen in een dal, omringd door hoge bergtoppen die nog bedekt waren met sneeuw. Vooral tegen de avond, wanneer de zon achter de bergen verdween en de lucht langzaam roze kleurde, leek het landschap even op een schilderij van zachte kleuren.
Dit was precies de sfeer en de energie waar ik naar op zoek was.
In de dagen die volgden maakten we vanuit Innertkirchen uitstapjes naar bergmeren, watervallen, kloven en bergpassen. Sommige plekken zijn wereldberoemd, andere hadden we zonder deze reis waarschijnlijk nooit ontdekt. De video hieronder geeft een indruk van de omgeving die ons die week zo wist te raken.
De aantrekkingskracht die ik maanden eerder had gevoeld naar het heldere water, het licht en de bergen bleek uiteindelijk veel meer te betekenen dan alleen de bestemming van een vakantie.
Tijdens die week namen we een aantal beslissingen die later veel bepalender zouden blijken dan we toen konden vermoeden. Achteraf zie ik hoe deze reis invloed heeft gehad op mijn werk, op keuzes die we thuis maakten en uiteindelijk zelfs op mijn nieuwste collectie. Op het moment dat ik dit schrijf, lijken al die puzzelstukjes langzaam op hun plek te vallen.
Terugkijkend begon dat proces eigenlijk al een jaar eerder, tijdens onze reis naar Ierland. Daar ontstond mijn fascinatie voor eeuwenoude stenen, symbolen en kristallen. In Zwitserland verschoof mijn aandacht van steen naar licht, van rots naar smeltwater en naar de bijzondere helderheid van bergkristal, dat daar in overvloed voorkomt. Achteraf voelt het alsof beide reizen hoofdstukken zijn van hetzelfde verhaal.
In de volgende delen van deze serie neem ik je mee naar een bijzondere kristalkelder, laat ik zien waarom helder bergwater mij zo inspireerde en vertel ik hoe deze reis uiteindelijk leidde tot mijn nieuwe collectie Water – A Source of Life.
